< >

تئوری های روابط بین الملل
اندیشه های سیاسی
روش شناسی و پژوهش
ایدئولوژی در روابط بین الملل
مفاهیم پایه
سیاست بین الملل
امنیت در روابط بین الملل
حقوق بین الملل
اقتصاد بین الملل
سازمانهای بین المللی
بازتابهای انقلاب
استراتژی
جهان سوم
تروریسم
معرفي كشورها
مطالعات خاورمیانه
مطالعات اروپا - آمریکا
مطالعات آفریقا
مطالعات آسیا
مطالعات سایر مناطق
آمادگی برای دکتری
کارشناسی ارشد
بيوگرافي اشخاص مطرح
معرفی اساتید مطرح کشور
رسانه و روابط بین الملل
معرفی مراکز تخصصی ( جدید )
تاریخ سیاسی ایران و جهان
زبان تخصصي
قانون اساسی کشورها
گفتگو و مصاحبه ها
آداب و تشریفات دیپلماتیک ( جدید )
نشست های تخصصی
فراخوان های تخصصی
گالري تصاوير
كتاب هاي تخصصي
انديشكده روابطبينالملل
دیپلماسی ایرانی
مرکز مطالعات کاسپین
مرکز مطالعات خاورمیانه
مرکز تحقیقات استراتژیک
مرکز پژوهشهای مجلس
مرکز مطالعات وزارت امور خارجه
پايگاه تحليلي- خبري ريسنا
دانشكده وزارت امورخارجه
مركز مطالعات حقوق بين الملل
اتحاديه راديو و تلويزيونهاي اسلامي
مؤسسه مطالعات درياي خزر
مرکز پژوهش هاي استراتژيک خاورميانه
مؤسسه مطالعات بين المللي تهران
مرکز بررسیهای استراتژیک ریاستجمهوری
پژوهشكده مطالعات رهبردي
مركز پژوهشهاي مجلس شوراي اسلامي
مؤسسه ي مطالعات ملي
شورای فرهنگی اجتماعی زنان
دیپلمات : وبلاگ تخصصی سیاسی
وبلاگ روش تحلیل سیاسی
دانشنامه تخصصی حقوقی سیاسی
مرکز مطالعات عالی بین المللی
مرکز ملی جهانی شدن
ایران دیپلماتیک
موسسه مطالعات سیاسی
موسسه مطالعات آفران(آفریقا شناسی)
اطلاعات حقوق بین الملل
حقوق بين الملل هوا، فضا، ارتباطات
موسسه حقوق بین الملل پارس
نوشتارهایی در حقوق بین الملل
دنياي سياست
علم سیاست و روابط بین الملل
وبلاگ تخصصی حقوق ایران
پایگاه تخصصی حقوق بین الملل
پورتال سیاست ما
موسسه مطالعات آمریکا
مرکز مطالعات ژاپن
پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
مطالعات فرهنگی و رسانه ای
فراخوان مقالات:
::
اردیبهشت 1391
::
فروردین 1391
::
اسفند 1390
::
بهمن 1390
::
دی 1390
::
آذر 1390
::
آبان 1390
::
مهر 1390
::
شهریور 1390
::
مرداد 1390
::
تیر 1390
::
خرداد 1390
::
اردیبهشت 1390
::
فروردین 1390
::
اسفند 1389
::
بهمن 1389
::
دی 1389
::
آذر 1389
::
آبان 1389
::
مهر 1389
::
شهریور 1389
::
مرداد 1389
::
تیر 1389
::
خرداد 1389
::
اردیبهشت 1389
::
فروردین 1389
::
دی 1388
::
آذر 1388
::
آبان 1388
::
مهر 1388
::
شهریور 1388
::
مرداد 1388
::
تیر 1388
::
خرداد 1388
::
اردیبهشت 1388
::
فروردین 1388
::
آرشيو
بیوگرافی سیاتمداران مطرح : ژاک شیراک
بیوگرافی سیاتمداران مطرح : ژاک شیراک

ژاک شيراک در 29 نوامبر 1932 در شهر پاريس متولد شد. پدر وي يک کارمند بانک بود. شيراک پس از پايان تحصيلات متوسطه به مدرسه عالي علوم سياسي وارد شد و پس از آن براي ادامه تحصيل در دانشگاه معروف هاروارد امريکا نام نويسي کرد. شيراک دوران خدمت سربازي خود را بين سال هاي 1956 تا 1958 در الجزاير گذراند.
ژاک شيراک در 29 نوامبر 1932 در شهر پاريس متولد شد. پدر وي يک کارمند بانک بود. شيراک پس از پايان تحصيلات متوسطه به مدرسه عالي علوم سياسي وارد شد و پس از آن براي ادامه تحصيل در دانشگاه معروف هاروارد امريکا نام نويسي کرد. شيراک دوران خدمت سربازي خود را بين سال هاي 1956 تا 1958 در الجزاير گذراند.
کار دولتي را از کار در يک مدرسه عالي شروع کرد و از همان زمان خود را براي ارتقا به پست هاي مهم آماده مي کرد. شيراک در سال 1962 به کابينه نخست وزير وقت فرانسه يعني «ژرژ پمپيدو» وارد شد و ده سال بعد به سمت وزير کشاورزي ارتقا پيدا کرد و در سال 1974 و پس از مرگ پمپيدو، از سوي رئيس جمهور «والري ژيسکاردستن» به مقام نخست وزيري فرانسه رسيد.
شيراک گليست در سال 1974 و 1975 به غير از نخست وزيري از جمله مقامات بالاي «اتحاديه دموکراتيک جمهوري خواهان» نيز بود. در سال1976 ژاک شيراک به دليل اختلاف نظر با رئيس جمهور، پيش از موعد معين از نخست وزيري کناره گيري کرد و در همان زمان بود که حزب «جمهوري خواهان» را بنياد گذاشت و خود پست دبير کلي آن را بر عهده گرفت. شيراک در سال 1977 شهردار پاريس شد و چهار سال بعد براي تصاحب پست رياست جمهوري فرانسه با فرانسوا ميتران سوسياليست به رقابت پرداخت که البته برد با ميتران بود.
پس از آنکه در سال 1986 اکثريت پارلمان فرانسه به احزاب مدني و غيردولتي آن کشور تعلق گرفت، بلافاصله شاهد يک ائتلاف بوديم و بدين ترتيب ميتران سوسياليست از شيراک گليست دعوت به تشکيل کابينه کرد. اما دو سال بعد شيراک بار ديگر به دليل اختلاف نظرهاي سياسي از اين مقام کناره گيري کرد و بدين صورت آن ائتلاف نيز به پايان کار خود رسيد. شيراک باز هم در سال 1988 کانديداي رياست جمهوري فرانسه شد اما اين بار هم پيروز مطلق آن ميدان کسي جز فرانسوا ميتران نبود. ولي شيراک دست بردار نبود و براي سومين بار در انتخابات رياست جمهوري در سال 1995 شرکت کرد. در مرحله اول اين انتخابات رقيب او همان نخست وزير محافظه کار يعني «ادواردو بالادور» بود و در دور دوم با کانديداي سوسياليست ها يعني «ليونل ژوسپن» به رقابت پرداخت و بالاخره پيروز شد.اما در انتخابات سال 2002 رقيب راست راديکال شيراک يعني «ژان ماري لوپن» توانست در مرحله اول انتخابات 17 درصد آرا را از آن خود کند ولي در مرحله بعد شيراک با کسب 82 درصد آرا بر رقيب راديکال خود پيروز شد و بار ديگر بر صندلي رياست جمهوري فرانسه نشست و بالاخره در سال 2007 از اين مقام و از سياست خداحافظي کرده و رياست جمهوري را به منتخب پس از خود سپرد. ژاک شيراک پدر دو دختر به نام هاي «لورنس» و «کلود» است.
کار دولتي را از کار در يک مدرسه عالي شروع کرد و از همان زمان خود را براي ارتقا به پست هاي مهم آماده مي کرد. شيراک در سال 1962 به کابينه نخست وزير وقت فرانسه يعني «ژرژ پمپيدو» وارد شد و ده سال بعد به سمت وزير کشاورزي ارتقا پيدا کرد و در سال 1974 و پس از مرگ پمپيدو، از سوي رئيس جمهور «والري ژيسکاردستن» به مقام نخست وزيري فرانسه رسيد.
شيراک گليست در سال 1974 و 1975 به غير از نخست وزيري از جمله مقامات بالاي «اتحاديه دموکراتيک جمهوري خواهان» نيز بود. در سال1976 ژاک شيراک به دليل اختلاف نظر با رئيس جمهور، پيش از موعد معين از نخست وزيري کناره گيري کرد و در همان زمان بود که حزب «جمهوري خواهان» را بنياد گذاشت و خود پست دبير کلي آن را بر عهده گرفت. شيراک در سال 1977 شهردار پاريس شد و چهار سال بعد براي تصاحب پست رياست جمهوري فرانسه با فرانسوا ميتران سوسياليست به رقابت پرداخت که البته برد با ميتران بود.
پس از آنکه در سال 1986 اکثريت پارلمان فرانسه به احزاب مدني و غيردولتي آن کشور تعلق گرفت، بلافاصله شاهد يک ائتلاف بوديم و بدين ترتيب ميتران سوسياليست از شيراک گليست دعوت به تشکيل کابينه کرد. اما دو سال بعد شيراک بار ديگر به دليل اختلاف نظرهاي سياسي از اين مقام کناره گيري کرد و بدين صورت آن ائتلاف نيز به پايان کار خود رسيد. شيراک باز هم در سال 1988 کانديداي رياست جمهوري فرانسه شد اما اين بار هم پيروز مطلق آن ميدان کسي جز فرانسوا ميتران نبود. ولي شيراک دست بردار نبود و براي سومين بار در انتخابات رياست جمهوري در سال 1995 شرکت کرد. در مرحله اول اين انتخابات رقيب او همان نخست وزير محافظه کار يعني «ادواردو بالادور» بود و در دور دوم با کانديداي سوسياليست ها يعني «ليونل ژوسپن» به رقابت پرداخت و بالاخره پيروز شد.اما در انتخابات سال 2002 رقيب راست راديکال شيراک يعني «ژان ماري لوپن» توانست در مرحله اول انتخابات 17 درصد آرا را از آن خود کند ولي در مرحله بعد شيراک با کسب 82 درصد آرا بر رقيب راديکال خود پيروز شد و بار ديگر بر صندلي رياست جمهوري فرانسه نشست و بالاخره در سال 2007 از اين مقام و از سياست خداحافظي کرده و رياست جمهوري را به منتخب پس از خود سپرد. ژاک شيراک پدر دو دختر به نام هاي «لورنس» و «کلود» است.