:: پایگاه تخصصی سیاست بین الملل ( INPO )‌ ::

< >

درباره پایگاه INPO

پايگاه تخصصي مطالعاتي INPO مكاني صرفاً علمي و آكادميك جهت استفاده اساتيد، دانشجويان و علاقمندان حوزه سياست بين الملل (روابط بين الملل،‌ مطالعات منطقه‌اي، علوم سياسي، حقوق بین الملل و سایر گرایش‌های مرتبط)، که با هدف توسعه و ترویج روزافزون گرایشات آکادمیک در حوزه سیاست بین الملل راه اندازی شده است. این پایگاه بدون شک در آینده ای نزدیک با کیفیتی بالاتر و با استفاده از نظرات اندیشمندان این حوزه حضوری چشم گیرتر در صحنه آکادمیک کشور ایفا خواهد نمود. اين پايگاه در نظام ساماندهي وب سايت های وزارت فرهنگ و ارشاد جمهوري اسلامي ايران به ثبت رسيده و در چارچوب قوانين ج.ا.ايران فعاليت خواهدداشت.

آرشیو موضوعات

تئوری های روابط بین الملل
اندیشه های سیاسی
روش شناسی و پژوهش
ایدئولوژی در روابط بین الملل
مفاهیم پایه
سیاست بین الملل
امنیت در روابط بین الملل
حقوق بین الملل
اقتصاد بین الملل
سازمانهای بین المللی
بازتابهای انقلاب
استراتژی
جهان سوم
تروریسم
معرفي كشورها
مطالعات خاورمیانه
مطالعات اروپا - آمریکا
مطالعات آفریقا
مطالعات آسیا
مطالعات سایر مناطق
آمادگی برای دکتری
کارشناسی ارشد
بيوگرافي اشخاص مطرح
معرفی اساتید مطرح کشور
رسانه و روابط بین الملل
معرفی مراکز تخصصی ( جدید )
تاریخ سیاسی ایران و جهان
زبان تخصصي
قانون اساسی کشورها
گفتگو و مصاحبه ها
آداب و تشریفات دیپلماتیک ( جدید )
نشست های تخصصی
فراخوان های تخصصی
گالري تصاوير
كتاب هاي تخصصي

دوستان پایگاه

پایگاه تحلیلی تب و تاب
اسلام در اروپا

آرشیو پیوندهای دوستان

پیوندهای تخصصی

انديشكده روابط‌بين‌الملل
دیپلماسی ایرانی
مرکز مطالعات کاسپین
مرکز مطالعات خاورمیانه
مرکز تحقیقات استراتژیک
مرکز پژوهشهای مجلس
مرکز مطالعات وزارت امور خارجه
پايگاه تحليلي- خبري ريسنا
دانشكده وزارت امورخارجه
مركز مطالعات حقوق بين الملل
اتحاديه راديو و تلويزيونهاي اسلامي
مؤسسه مطالعات درياي خزر
مرکز پ‍‍ژوهش هاي استراتژيک خاورميانه
مؤسسه مطالعات بين المللي تهران
مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست‌جمهوری
پژوهشكده مطالعات رهبردي
مركز پژوهشهاي مجلس شوراي اسلامي
مؤسسه ي مطالعات ملي
شورای فرهنگی اجتماعی زنان
دیپلمات : وبلاگ تخصصی سیاسی
وبلاگ روش تحلیل سیاسی
دانشنامه تخصصی حقوقی سیاسی
مرکز مطالعات عالی بین المللی
مرکز ملی جهانی شدن
ایران دیپلماتیک
موسسه مطالعات سیاسی
موسسه مطالعات آفران(آفریقا شناسی)
اطلاعات حقوق بین الملل
حقوق بين الملل هوا، فضا، ارتباطات
موسسه حقوق بین الملل پارس
نوشتارهایی در حقوق بین الملل
دنياي سياست
علم سیاست و روابط بین الملل
وبلاگ تخصصی حقوق ایران
پایگاه تخصصی حقوق بین الملل
پورتال سیاست ما
موسسه مطالعات آمریکا
مرکز مطالعات ژاپن
پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
مطالعات فرهنگی و رسانه ای

بخش ویژه

فهرست تمامی مطالب
نمایش صفحه بصورت [ RSS ]

اطلاعیه ها

فراخوان مقالات:

کارشناسان و پژوهشگران مطالعات بین الملل بمنظور انتشار آثار در این سایت با رعایت قوانین جمهوری اسلامی ایران و رعایت حقوق سایر مولفان میتوانند آثار خود را به آدرس political.ir@gmail.com ارسال نمایند. اینپا در انتخاب و پذیرش آثار ارسالی آزاد است.

آرشیو ماهیانه

:: اردیبهشت 1391
:: فروردین 1391
:: اسفند 1390
:: بهمن 1390
:: دی 1390
:: آذر 1390
:: آبان 1390
:: مهر 1390
:: شهریور 1390
:: مرداد 1390
:: تیر 1390
:: خرداد 1390
:: اردیبهشت 1390
:: فروردین 1390
:: اسفند 1389
:: بهمن 1389
:: دی 1389
:: آذر 1389
:: آبان 1389
:: مهر 1389
:: شهریور 1389
:: مرداد 1389
:: تیر 1389
:: خرداد 1389
:: اردیبهشت 1389
:: فروردین 1389
:: دی 1388
:: آذر 1388
:: آبان 1388
:: مهر 1388
:: شهریور 1388
:: مرداد 1388
:: تیر 1388
:: خرداد 1388
:: اردیبهشت 1388
:: فروردین 1388
:: آرشيو

تخصصی های ویژه

کتب تخصصی

آمار و عضویت در پایگاه

معرفی کشورها : جمهوری پرو ( Republic of Peru )

جمهوری پرو ( Republic of Peru ) کشوری است واقع در غرب آمریکای جنوبی ، غرب برزیل ، شمال غرب بولیوی ، جنوب کلمبیا ، جنوب شرق اکوادور و شمال شیلی . پایتخت پرو ، شهر لیما (Lima ) با 7 میلیون و 30 هزار نفر می باشد . مساحت پرو 1 میلیون و 285 هزار و 220 کیلومتر مربع و جمعیت آن 28 میلیون و 675 هزار نفر است . از مهمترین شهرهای پرو می توان به آرکیپا 762 هزار نفر ، تروخیلو 652 هزار نفر ، چیکلایو 517 هزار نفر و ایکیتوز 367 هزار نفر اشاره کرد . پرو یکی از قسمت های امپراطوری بزرگ اینکان ( Incan ) بوده است ، پس از آن نیز به صورت یکی از مستعمرات پادشاهی اسپانیا درآمد . پرو طی سالهای 1531 تا 1531 توسط فرانسیسکو پیزارو ( Francisco Pizarro ) تسخیر شد . پرو در 28 جولای 1821 به طور یک طرفه از اسپانیا اعلام استقلال کرد ، تا اینکه در سال 1824 پس از شکست اسپانیا از استقلال طلبان پرو ، اسپانیا نیز مجبور به ، به رسمیت شناختن کشور پرو شد . طی سالهای 1864 تا 1866 اسپانیا مجددا برای اشغال پرو تلاش کرد ولی ناکام ماند ، همچنین اسپانیا در جنگ ناموفق دیگری طی سالهای 1879 تا 1883 طرفی از حمله به شیلی نبست . در پرو پس از 20 سال حکومت دیکتاتوری در سال 1945 اولین انتخابات آزاد برگزار شد و طی آن خوزه لوئیز بوستامنته ریورو ( Jose Luis Bustamente Rivero ) به پیروزی رسید . حکومت او سه سال بیشتر دوام نداشت ، زیرا سه تن از فرماندهان ارتش به نامهای مانوئل اودریو ( Manuel A. Odria ) ، مانوئل پرادو اوگارتیچه ( Manuel Prado Ugarteche ) و فرناندو بلانده تری ( Fernando Belande Terry ) با ساقط کردن دولت بوستامنته ریورو حکومت را در دست گرفتند و از این میان فرناندو بلانده تری گوی سبقت را از بقیه ربود و قدرت را در دست گرفت . در 3 اکتبر 1968 ، ژنرال خوآن ولاسکو آلوارو ( Juan Velasco Alvarado ) حکومت بلانده را سرنگون و خود رئیس جمهور پرو شد . در سال 1975 نیز طی کودتایی بدون خونریزی توسط نخست وزیر کابینه اش ، ژنرال فرانسیسکو مورالس برمودز ( Gen. Francisco Morales Bermudez ) از قدرت کنار رفت . ژنرال مورالس برمودز قول داد با بیرون آوردن لباس نظامی ، در یک انتخابات آزاد و دموکراتیک با سایر کاندیداهای ریاست جمهوری رقابت کند . در 18 می 1980 انتخابات ریاست جمهوری در پرو برگزار شد و فرناندو بلانده تری که به عنوان رئیس جمهور غیرنظامی معرفی شده بود بار دیگر رئیس جمهور پرو شود . در همین اثنا گروه افراطی مائوئیست " راه درخشان " (Shining Path ) یا (Sendero Luminoso ) یک رشته عملیات مسلحانه را به منظور براندازی دولت آغاز کرد . در سال 1982 درگیری ها شدت گرفت و این گروه شورشی کوچک که توپاک آمارو (Tupac Amaru ) نام داشت با دولت وارد جنگ شد ، طی این درگیری ها که از سال 1980 تا 2000 به طور متناوب ادامه داشت حدود 70 هزار نفر کشته شدند ( 54 % کشته ها از گروه مائوئیست ، 30 % کشته ها از نیروهای دولتی و 16 % از کشته ها نیز غیرنظامی بودند ) . در سال 1985 بلانده تریموفق به اصویب قانون اساسی در پارلمان پرو شد . در انتخابات سال 1990 ، آلبرتو فوجی موری ( Alberto Fujimori ) پیروز شد و به عنوان رئیس جمهور پرو انتخاب شد . به علت ادامه ی بحران در پرو از قبیل افزایش تروریسم ، تجارت مواد مخدر و فساد ، فوجی موری پارلمان را منحل و قانون اساسی را به حالت تعلیق درآورد . در سپتامبر 1992 بیشتر اعضای گروه مائوئیست " راه درخشان " توسط نیروهای دولتی درهم شکسته شدند . قانون اساسی جدید در سال 1993 به تصویب رسید . فوجی موری در سال 1995 در سمت خود ابقا شد ، در سال 2000 نیز فوجی موری برای دور سوم ، 5 سال دیگر به عنوان رئیس جمهور پرو برگزیده شد . در سپتامبر 2000 ، نوار ویدئویی از پرداخت رشوه ی وزیر اطلاعات کابینه ی فوجی موری ، ولادیمیرو مونتسینوس ( Vladimiro Montesinos ) به یک نماینده ی کنگره ی پرو منتشر شد . به دنبال این رسوایی ، فوجی موری 2 ماه بعد از سمتش استعفا داد . در همین شرایط ، فوجی موری با سفر به ژاپن ، سعی داشت تبعه ی ژاپن شود ، با افشای اقدام پنهانی فوجی موری برای اخذ تابعیت ژاپنی موجی از خشم ، مردم پرو را دربر گرفت . وزارت خارجه ی ژاپن ضمن رد کردن تقاضای فوجی موری از وی خواست این کشور را ترک کند ، پس از آن فوجی موری راهی شیلی شد . در سال 2001 انتخابات دیگری در پرو برگزار شد که طی آن نامزد میانه رو ، آلخاندرو تولدو ( Alejandro Toledo ) با کسب 53 % آرا ، حائز پست ریاست جمهوری شد . در انتخابات سال 2006 میلادی دو نفر به نامهای آلن گارسیا (Alan Garcia ) و اولانتا هومالا (Ollanta Humala ) با یکدیگر رقابت داشتند ، این دو از میان 20 کاندیدای دیگر انتخاب شده بودند . در این انتخابات پایاپای ، آلن گارسیا که در شعارهای انتخاباتی اش به کرات از اصلاحات اقتصادی و بهبود وضع معیشتی مردم ، همچنین نیل به دموکراسی هرچه بیشتر سخن رانده بود بر رقیبش پیروز شد . در آگوست 2007 میلادی زلزله ای به بزرگی 8 ریشتر ، 150 کیلومتری جنوب شرق لیما را لرزاند ، در این زمین لرزه حداقل 430 تن کشته شدند . در سپتامبر 2007 دادگاه عالی شیلی با استرداد آلبرتو فوجی موری به پرو موافقت کرد . دادگاه عالی پرو در دسامبر 2007 با برگزاری جلسه ای ، آلبرتو فوجی موری ، رئیس جمهور سابق این کشور را به جرم جستجو و کنکاش غیرقانونی در اطراف آپارتمان همسر وزیر سابق اطلاعات پرو در سال 2000 ، قتل ، ارتشاء و استراق سمع به 6 سال زندان و پرداخت 135 هزار دلار جریمه محکوم کرد . در 28 جولای 2006 میلادی آلن گارسیا پرز به عنوان رئیس جمهور پرو انتخاب شد . نژاد 45 % پرویی ها آمریندین ، 37 % مستیزو ( دورگه ی آمریندین و سفید ) ، 15 % سفید و 3 % نیز سیاه ، ژاپنی و چینی می باشند ، همچنین دین 81 % مردم پرو ، کاتولیک ، 1 % ادونتیست روز هفتم و مابقی نیز پیرو دیگر فرقه های مسیحیت می باشند . سه زبان اسپانیایی ، کچوا و آیمارا ، زبانهای رسمی در پرو به شمار می روند . واحد پول پرو ، سول با واحد جزء ( سنتیمو ) نام دارد . صادرات پرو را عمدتا ، مس ، طلا ، روی ، نفت خام و فراورده های نفتی ، قهوه ، سیب زمینی و منسوجات تشکیل می دهند .

· آیا می دانستید خدمت سربازی در کشور پرو ، اختیاری است ؟ به موجب قانونی که در سال 1999 به تصویت پارلمان پرو رسید ، اجباری بودن خدمت سربازی لغو شد .

کشور پرو مشتمل بر 25 ناحیه و 1 استان ( * ) می باشد :

1 – آمازوناس ( Amazonas )

2 – آناکاش ( Ancash )

3 – آپوریماک (Apurimac )

4 – آرکوئیپا (Arequipa )

5 – آیاکوچو (Ayacucho )

6 – کاخامارکا (Cajamarca )

7 – کالائو ( Callao )

8 - کُسکو ( Cusco )

9 – هوآنکاولیکا ( Huancavelica )

10 – هوانوکو (Huanuco )

11 – ایکا ( Ica )

12 – خونین (Junin )

13 – لا لیبرتاد (La Libertad )

14 – لامباییک ( Lambayeque )

15 – لیما (Lima )

16 – لیما (Lima ) *

17 – لورتو (Loreto )

18 – مادره دی دیوس ( Madre de Dios )

19 – موکه گوآ ( Moquegua )

20 – پاسکو (Pasco )

21 – پیورا (Piura )

22 – پونو (Puno )

23 – سان مارتین (San Martin )

24 – تاکنا ( Tacna )

25 – تومبس ( Tumbes )

26 – یوکایالی ( Ucayali )