< >

تئوری های روابط بین الملل
اندیشه های سیاسی
روش شناسی و پژوهش
ایدئولوژی در روابط بین الملل
مفاهیم پایه
سیاست بین الملل
امنیت در روابط بین الملل
حقوق بین الملل
اقتصاد بین الملل
سازمانهای بین المللی
بازتابهای انقلاب
استراتژی
جهان سوم
تروریسم
معرفي كشورها
مطالعات خاورمیانه
مطالعات اروپا - آمریکا
مطالعات آفریقا
مطالعات آسیا
مطالعات سایر مناطق
آمادگی برای دکتری
کارشناسی ارشد
بيوگرافي اشخاص مطرح
معرفی اساتید مطرح کشور
رسانه و روابط بین الملل
معرفی مراکز تخصصی ( جدید )
تاریخ سیاسی ایران و جهان
زبان تخصصي
قانون اساسی کشورها
گفتگو و مصاحبه ها
آداب و تشریفات دیپلماتیک ( جدید )
نشست های تخصصی
فراخوان های تخصصی
گالري تصاوير
كتاب هاي تخصصي
انديشكده روابطبينالملل
دیپلماسی ایرانی
مرکز مطالعات کاسپین
مرکز مطالعات خاورمیانه
مرکز تحقیقات استراتژیک
مرکز پژوهشهای مجلس
مرکز مطالعات وزارت امور خارجه
پايگاه تحليلي- خبري ريسنا
دانشكده وزارت امورخارجه
مركز مطالعات حقوق بين الملل
اتحاديه راديو و تلويزيونهاي اسلامي
مؤسسه مطالعات درياي خزر
مرکز پژوهش هاي استراتژيک خاورميانه
مؤسسه مطالعات بين المللي تهران
مرکز بررسیهای استراتژیک ریاستجمهوری
پژوهشكده مطالعات رهبردي
مركز پژوهشهاي مجلس شوراي اسلامي
مؤسسه ي مطالعات ملي
شورای فرهنگی اجتماعی زنان
دیپلمات : وبلاگ تخصصی سیاسی
وبلاگ روش تحلیل سیاسی
دانشنامه تخصصی حقوقی سیاسی
مرکز مطالعات عالی بین المللی
مرکز ملی جهانی شدن
ایران دیپلماتیک
موسسه مطالعات سیاسی
موسسه مطالعات آفران(آفریقا شناسی)
اطلاعات حقوق بین الملل
حقوق بين الملل هوا، فضا، ارتباطات
موسسه حقوق بین الملل پارس
نوشتارهایی در حقوق بین الملل
دنياي سياست
علم سیاست و روابط بین الملل
وبلاگ تخصصی حقوق ایران
پایگاه تخصصی حقوق بین الملل
پورتال سیاست ما
موسسه مطالعات آمریکا
مرکز مطالعات ژاپن
پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
مطالعات فرهنگی و رسانه ای
فراخوان مقالات:
::
اردیبهشت 1391
::
فروردین 1391
::
اسفند 1390
::
بهمن 1390
::
دی 1390
::
آذر 1390
::
آبان 1390
::
مهر 1390
::
شهریور 1390
::
مرداد 1390
::
تیر 1390
::
خرداد 1390
::
اردیبهشت 1390
::
فروردین 1390
::
اسفند 1389
::
بهمن 1389
::
دی 1389
::
آذر 1389
::
آبان 1389
::
مهر 1389
::
شهریور 1389
::
مرداد 1389
::
تیر 1389
::
خرداد 1389
::
اردیبهشت 1389
::
فروردین 1389
::
دی 1388
::
آذر 1388
::
آبان 1388
::
مهر 1388
::
شهریور 1388
::
مرداد 1388
::
تیر 1388
::
خرداد 1388
::
اردیبهشت 1388
::
فروردین 1388
::
آرشيو
سازمان جهاني کار (ILO)
سازمان جهاني کار
سازمان جهاني کار در سال 1919 و در پايان جنگ جهاني اول در هنگام برگزاري کنفرانس صلح که ابتدا در پاريس و بعد در ادامه ان در شهر Versailles فرانسه تشکيل شده بود، تاسيس گرديد.نياز به وجود چنين سازماني ابتدا در قرن نوزدهم توسط دو کارخانهدار،Robert Owen (1771-1853) از ولز و Daniel Legrand (1783-1859) از فرانسه مطرح شده بود. که بعد از انجام مراحل ابتدايي در محدوده انجمن جهاني کار که در سال 1901 در باسيل تاسيس شده بود، ايده آن دو کارخانهدار منجر به تشکيل سازمان جهاني کار گرديد که اين موضوع در کنفرانس صلح 1919 مورد موافقت قرار گرفت.
جوهره اصلي اين حرکت حس بشردوستانه و انساندوستي بود. و اينکه وضعيت کارگران که هر روز بيشتر و بيشتر بدون رعايت و ملاحظهاي در مورد سلامتي، زندگيخانوادگي و پيشرفت آنها بکارگمارده ميشدند. اين مقوله در سرآغاز اساسنامه سازمان به روشني بيان شدهاست: " زندگي کارگران در گرفتاري و محنت ميباشد...بيعدالتي ،سختي و محنت و محروميت و اخراج براي تعداد بيشماري از افراد. "
دومين انگيزه تشکيل سازمان مسائل سياسي بود. بدون توجه و بدون بهبود در وضعيت کارگران ، کارگران که تعداد آنها بر اثر فرآيند صنعتي شدن رو به افزايش بود، تبديل به يک گروه اجتماعي ناآرام ميشدند که حتي تا مرز انقلاب پيش ميرفتند. مقدمه اساسنامه سازمان بيان ميکند که بيعدالتي باعث " ناآرامي عظيمي ميشود که صلح و هماهنگي جهان را در مخاطره مياندازد".
سومين انگيزه تاسيس سازمان داراي ماهيتي اقتصادي بود. با توجه به تاثير بديهي و ناگزير اقدامات سازمان در هزينه تمام شده محصول هر صنعت و کشوري که بخواهد موارد اصلاحات اجتماعي را رعايت نمايد در مقابل ديگر رقيبان خود در معرض شکست و خطر پسرفت قرار ميگيرد. در مقدمه اساسنامه سازمان امده است : " نقصان و تعلل هر يک از ملل در زمينه توافق و پذيرش وضعيت انساني کارگران يک مانع و سد در راه ملل ديگري است که تصميم به بهبود وضعيت در کشور خود گرفتهاند ".
دليل و انگيزه ديگر ايجاد سازمان توسط شرکتکنندگان کنفرانس صلح و با توجه به اين موضوع پرمعنا قرارگرفت که کارگران هم در جبهه نبرد و هم در صنايع مشغول به کار بودند. اين نگاه در ابتداي مقدمه اساسنامه سازمان آمده است: " صلح جهاني و نهايي تنها بر پايه رعايت عدالت اجتماعي برپا خواهد شد. "
اساسنامه سازمان جهاني کار در ژانويه و آوريل سال 1919 ، توسط يک کميته تعيينشده از سوي کنفرانس صلح در زمينه کار، تنظيم شد.اين کميته مرکب از نمايندگان 9 کشور، بلژيک، کوبا، لهستان، چکسلواکي، فرانسه، ايتاليا، انگليس، ژاپن و آمريکا، تحت رياست Samuel Gompers رئيس وقت فدراسيون کار قاره آمريکا[1]، تشکيل شد.
از سال 1920 سازمان جهاني کار در ژنو مستقر گرديد.
اهداف استرتژيک سازمان جهاني کار عبارتند از:
ارتقا و عينيت بخشيدن استانداردها و قوانين و اصول اوليه و حقوق مربوط به کار
ايجاد فرصتهاي بيشتر در زمينه استخدام و شغل سالم و امن و درآمد براي زنان و مردان
توسعه و پيشرفت محدوده و ميزان اثرگذاري حمايتهاي اجتماعي براي همه افراد
تحکيم مناظرات و گفتگوهاي اجتماعي
از بين بردن اقدامات و فعاليتهاي خشونتآميز